Maasbaken (2014)

Herman Coppus plaatst met zijn werk Maasbaken een markering in het landschap. In de metaalconstructie zit glas verwerkt met kleuren, die ontleend zijn aan het gebied rondom de Maas. Het ontwerp is een torenachtige constructie van ongeveer 6 a 7 meter hoog. Bovenin de toren zit een organische bolle vorm van gaas met daarin gekleurd glas. De glaskleuren zijn afgeleid van het water, de lucht en de natuur eromheen.

De Maas en het landschap vormen een prachtig stuk natuur. De Maas zelf en ingrepen van de mens hebben dit landschap vormgegeven. Het Maasbaken heeft iets weg van een vuurtoren. Bovenin ziet de bezoeker 160 gekleurde glasplaatjes die met de lucht als achtergrond zorgen voor een flonkerend effect.

Herman Coppus

Herman Coppus

Maasbaken (2014)

In 1979 heeft Coppus de lerarenopleiding aan de Stadsacademie in Maastricht afgerond, met als specialisatie ruimtelijk vormgeven en keramiek. Nu maakt hij werk dat te omschrijven is als geometrisch abstract. Coppus heeft daarin een geheel eigen beeldtaal weten te ontwikkelen met een uitgesproken aandacht voor kleur, ritme en lichtwerking.

Ritme, structuur en patronen zijn als basiselementen

Vaak is het werk als reliëf opgebouwd uit papier, maar ook andere materialen zoals: glas transparante folie, metaal of hout worden toegepast. In de papieren reliëfs speelt licht en schaduw een belangrijke rol. Ook kan kleur toegevoegd zijn in de reliëfs, direct of indirect middels kleurreflectie.

Maasbaken

“In de metaalconstructie zit glas verwerkt met kleuren, die ontleend zijn aan het gebied rondom de Maas. De glaskleuren zijn afgeleid van het water, de lucht en de natuur eromheen”
– Herman Coppus

Gekozen materiaal

Coppus heeft voor zijn werk Maasbaken gekozen voor metaal met glas als materiaal. Dit zorgt voor een bijzonder schouwspel met de lucht en veroorzaakt een flonkerende effect door de 160 glasplaatjes.

Boodschap/inspiratie

Menselijk ingrijpen

De torenconstructie Maasbaken is een verwijzing naar het menselijk ingrijpen in het gebied. Het meer organische deel bovenin is een verwijzing naar het natuurlijke element van dit natuurgebied.

Op deze manier verwerkt Coppus zowel het ingrijpen van de mens in het natuurgebied in zijn werk en maakt hij gebruikt van de natuurlijke elementen van de omgeving.