Extended View (2017)

In het weiland ten noord-westen van Ravenstein staat een oude bunker met een uitkijkplatform. Vanaf daar kijkt de bezoeker uit op het werk van Simon Niks.

Het kunstwerk omvat een kaarsrecht looppad tussen het uitkijkpunt en het water van de Maas, het pad eindigt op een pier van zandzakken. Deze pier verlengd het uitzicht (Extended View) dat de bezoeker heeft vanaf het uitkijkpunt, naar het water. Het looppad vormt hierbij de verbinding tussen de geschiedenis, cultuur en natuur van deze plek.

 

 

Simon Niks

Simon Niks

Extended View (2017)

Niks (1989) studeerde in 2014 af als Beeldend Kunstenaar aan de Academie Minerva in Groningen. In het werk van Niks wordt het grensvlak tussen het zichtbare en het onopgemerkte onderzocht. Een belangrijk thema dat hierbij centraal staat is de relatie tussen het publiek, het werk en de ruimte. Zijn afstudeerwerk Bufferzone bestond uit een imitatie-muur in de centrale expositiehal, die een deel van de ruimte in beslag nam. Het resultaat van de ingreep was daarentegen nauwelijks waarneembaar.

Onderzoek relatie tussen het alledaagse leven en kunst

Na het afronden van de kunstacademie werd de relatie tussen het alledaagse leven en kunst verder onderzocht in samenwerking met kunstenaarsgroep ‘Rhubarb’. Vanaf 2013 zijn zij bezig met het spelenderwijs onderzoeken van concepten als binnen/buiten, publiek/prive, activiteit/non-activiteit.

Alledaagse handelingen zoals schoonmaken en eten passeerden hierbij de revu. Rhubarb exposeerde en presenteerde onder andere in Kunstpodium T, Museum de Pont (Tilburg) en in het Wilde Weten (Rotterdam).

Extended View

“Witte zandzakken worden doorgaans gebruikt in situaties van watersnood. Ze staan symbool voor de menselijke strijd tegen het water, maar ik gebruik ze in mijn werk als bouwstenen om juist dichterbij het water te komen” – Simon Niks

Gekozen materiaal

Witte zandzakken worden doorgaans gebruikt in situaties van watersnood. Ze staan symbool voor de menselijke strijd tegen het water, maar bij het werk van Niks worden ze gebruikt als bouwstenen om juist dichterbij het water te komen.

Niet alleen kan de toeschouwer op die manier dichterbij het water komen want op deze manier kan de bezoeker ‘over’ het water lopen, maar ook in het maakproces is het contact met het water onvermijdelijk.

Boodschap/inspiratie

De functie van de bunker is eerder hergebruikt door het aanbrengen van het uitkijkplatform. Hierdoor kwam de nadruk/het standpunt op de omgeving te liggen.

Standpunt van waarneming

Het nieuwe rechte pad naar het dok is de meridiaan, die het standpunt vanuit waar de bezoeker waarneemt in perspectief naar de pier uitbreidt. Hier wordt de bezoeker verwelkomt om deel te worden van het natuurlijke landschap. Op de pier bevindt u zich binnen het bestaand oogpunt van de bunker, tevens gaat er een nieuwe horizon open. Dit is het begin van een nieuw standpunt.

Interactie met de natuur

Bij het afleggen van de dijkroute tussen Lith en Cuijk viel het Niks op hoe het landschap getekend werd door bakens zoals kerktorens, bomen, dorpjes, fabrieken en de Maas. De interactie met de natuur heeft veel indruk op hem gemaakt in het onderzoek naar geschikte locaties, waardoor het voor Niks logisch was om een kunstwerk te maken dat deze interactie uitbeeldt.